Ölüm Arsız

Ölümün kıyısında

Namluya

Mermiler sürüldü

Yaşama kızıl kan taştı

Bir servi boylu daha yıkıldı

Yine yaz bahar döndü hazana

Ölüm pusuda

Kan kusuyor

Yüreğinde aşkı

Zulasında umut

Bağrında özgürlük saklı

Avucunda toprak bedeninde mermi

Bir yiğit yere yığılmış öylece bekliyor

Ölüm sinsi

Düşman kalleş

Barışa özgürlüğe susayan

Yüreği seven yiğit öylece kalakalmış

Ölüm arsız

İtler densiz

Öldüren acımasız

Bir kavgadır süren

"Ya özgürlük ya ölüm" diyen

Bir yiğit yerde yatıyor cansız

Bedel vermiş o ama değil şerefsiz

Ölüm dinlemez

Al gül kızıl gül

Can dememiş genç dememiş

Nazlısını özleyen yiğidi almış.

Mehmet Çobanoğlu

28. 08. 2012

İstanbul