Öldüren Yoksulluk

Yürekleri sıcak canlıları katledenler

Hayvanlara zulüm edip

Sevinç duyanlar

Ey kıyıcılar

Ey zalimler

Hak çalanlar

Dünyayı soyanlar

Onur, şerefi olmayanlar

Yoksulları ötekileştirenler

Yobazlar

Dönekler

Çıka için tanrıya secde edip

Cennetteki

Hurilerle olacağını sananlar

Bırakın beni bırakın ölüm öyle kalsın

Zor yaşamın ağır bedelini ödeyenlerdenim

Dokunmayın, ateş külçesi ellerinizle tabutum yanmasın

Ey tanrı belki iyi biliyorsun beklide iyi görüyorsun

Züğürt olduğumdan olacak ki

Cümle âlem

Bana

Sırtını döndü

Büyüdükçe büyüdü içimdeki öldüren yara

Birde elleri kana bulaşmış katiller başıma oldular birer bela

Aklım başımda şarap içip de mest olmadım

Gözü kör olası düzende otorite olan

Evrenin kötülüğü

Zenginin gücü olan para

Cennet, cehennem umurumda değil

Bir özgürlük nehridir

İçimde coşup giden

Birde şaha kalkan

İsyanımdır

Tanrı

İnsanları sınıflandırırken

Namussuzlara verdi seni

Namusluları unuttu

Acıyan yüreğime bir nebze

Derman alamadım

Öldüren yoksulluk

Alın yazısı olarak bizlere kaldı

Tanrı öğütlerimizi almadı burnunun dikine gitti

Dünyayı kahpe olanlara cennet yoksullara cehennem etti

Mehmet Çobanoğlu

28.05.2015

İstanbul