Olabilmek...

Sessizliğin ortasında,

Bir insan sesi duyabilmek

Mağrur bir ceylan edasıyla,

Gözlerden kalbe mühürlenen, bir bakış olabilmek

Kainatın, genişleyen sonsuz ufuklarında

Bir adım ötesi kadar, yakın olabilmek

Gün batımı ile, düşünce hasretin soğuk sulara

Ellerin gibi umutları, sımsıcak tutabilmek

Şehrin karanlık loş sokaklarında,

Sabahın kuytusunda,

Üşüyen ellere, bir tas çorba olabilmek

Rengarenk tabelalar altında,

Gecenin terkedilmiş siyahında,

Parlayan ürkek gözlere, bir umut olabilmek

Evet, beklentilerin kıyısında,

Yaşayabilmek

Yoklukların ortasında,

Var olabilmek

Her şeyden önce,

Her şeyden öte,

İnsan olabilmek