Öksüz İller Kaçağı

Yokuşu yukarı götüremiyorsa bile rüzgarın takatı

Hiç olmazsa geri çevirmeyeydi lutfu

Haberi alınan

Hiç olmazsa

Bir kerecikten ne çıkar diye gaflete düşmeyeydi heba

Toprağı arayan sitillerden

Orman olacak olan gönül yordamını bağ bahçelenip

Vardır ya hani bütün çocuklar

Vardır hani hep böyle dünyayı

İnanılmaz hayallerden boyayıp bezeyen gözlerle

Hiç olmazsa uzakta veran kalmış kucaklara

Düşmeden insanın insana hasreti

Kim olduğunu bileydi de kişi

Haberlisi olduğu dünden

Kendini delice dileyen

Çocukluğuna sarılaydı

Seyfi Karaca........Eylül / 10