Oğlum

Sevgi

Her fırsatta büyüyen bir çocuk gibi

Görülebilseydi aydınlıkta

Ağaçlar - işte yeşil bir yaprak - diyecekti

Oğlum şimdilik beş yaşında

Anası gözleriyle sevmesini öğrettiğinden beri ona

Usulca dokunuyor yaşama

Ne zaman elimize gelse yalnızlığı

Açılmamış bir gül bırakıyoruz dudaklarının arasına

Ve onun erişemeyeceği yerlere kaldırıyoruz

Sayarak teslim aldığımız

Başına buyruk ağlamalarını

Çocukları göze alan hayata

Şehrin sıralı ışık demeti olduğu bir saatte

Üstü başı sarı içinde çıkıp gelmişti

Korkuyu parmağında oynatan birileri gibi

Şimdilerde duygularıyla oynuyor

Saflığı yanı başında

Haydi oğlum

Baban yorgunum da dese

At kendini üzerine

İşte sana ilk dersin

Bazı duygular yalnız yaşanmamalı