Öfke

I

Damla damla eridim

Hüzne biriktim

Karardı aydınlık sözler

Aydınlık yüzler

Yığılıyor

Öfke kin kaygı

Ne gelecek günler bir müjde saklıyor

Ne bir ilerleme halindeyiz

Hep bir kılıç üzerinde

Hep çapraz ateşlerdeyiz

II

Kardeşlik denilen bir oyunda

Yaprak yaprak soyuldum

Pay edildim

Parçanın bütüne üstünlüğü gibi

Taş katılığında bir yalana döndüm

Dalga dalga yayıldım

Söylendim dilden dile

Bulut oldum

Yağdım

Bir toz kalmadı benden sanıldı

Yalnız bir giz sakladım kendime

Gözde ışık

Dizde fer

Patladı patlayacak bir öfkenin

Hem ilk hem son haliyim

III

Öfke patladı

Cam kırıldı

Kesildi arter

Yufka bir yüreğin sonudur bu denildi

Ne çabuk unutuldu oysa

Kesile biçile insanlaştığım

Normal birey kimliğim

Yalıtılmış hicran

Ve nevroz

Yani kuşku götürmez varlığım

O ince

O uygar halim

IV

Bağıra çağıra

Bir çağ daha devriliyor

Çığ gibi büyüttüğü suçunu bana yükleyerek

Silinerek anılardan

Bir enkaza dönüşen bana

Hayatla ölümün

Düşle ideailin

Bir intiharla paylaştığı bana

Yani parça parça

Öfkeye sürüklenen bana

V

Sıyrıldım bütün kozmik düşlerden

Tabiatıma döndüm

Hiç bir korkum kalmadı

Tabii afetlerden

Yalnızca kendim için

Şiire sakladım intihar lüksünü

Asıl burjuva dayatmalar

Ve cinayet fikri çıldırtıyor beni