Obur Toprak Bile

kuyruğuna toplan büzül yezit

ekmeğime bulaşma kaybol git

heyheye dönmezsen geri şayet

bayramım olacak er ya da geç

tenimi tinine saklayıp bakarım

peşin sıra küçük suyum ardına

yüzünü bulursam kına yakarım

ayıp mahşeri geçti yazık kınama

kapılır haritamın uçkun seyrine

bunalır ufkun atlasıma sürtünür

taponlarla kapışmadan usuldan

taklacın putlarına gelen örtünür

emeğe koşarken hakta dururum

sen çokla yetinme kasan kaldırır

kalsam posama yine kabusunum

cılız gölgen bile korksan saldırır

sömürgene yemdir yani badem

her neysen kara param olmasın

şom ağızlarca sulanmadan sakız

öztoprağım sus’a nemalanmasın

emeğime özendim boldur serini

hordan çordan cebim dolmasın

ilk yağmurda olmadan çürüme

obur toprak bile sindirmez seni.

-defol’a yazık!

Müjdat Eraslan.

balaban Kent Şairleri.