O Çocuk

Sana olan sevgimi

Kalbimin büyüttüğü çocuğa sor.

O çocuk şimdi öksüz,

O çocuk şimdi kimsesiz,

O çocuk şimdi sensiz.

O çocuk sensizliğin ağlamalarını gördü

O çocuk sensizliğin götürdüklerini gördü

O çocuk sensizliğin soğukluğunu gördü

O çocuk sensizliğin çırpınışlarını gördü

O çocuk sensizliğin

Ölüme olan kardeşliğini gördü.

Gördün mü bir çocuğun gözüyle dünyayı

Ya da hissettin mi bakışlarındaki sıcaklığı?

Farkettin mi şarkılarındaki saflığı

Ya da duydun mu sevgi çığlıklarını?

Artık o çocuk uçurumun kenarında yaşıyor

Hayata ve hayatın getirdiklerine küsmüş

Hiçbir şey istemiyor artık

Çünkü o da biliyor

Sevgi bir kere girdi mi tatlı cana

Ölüm bile bunun yanında fısıltı kalıyor.

Şimdi o çocuk bana isyan ediyor,

Niye mi?

Benim hayatım toz pembe olmalı diyor

Ama alabildiğine karanlık.

Ben gülüp oynamalıyım diyor

Ama ağlayıp sızlamaktayım.

Ben sevip sevilmeliyim diyor

Ama ne sevenim var ne de kendimi sevmekteyim

Ve ben yaşamalıyım diyor.

Ama ne için yaşayacağını kendisi bile bilmiyor

Söyle şimdi ben o çocuğa ne derim,

Neyle teselli ederim?

Artık o çocuğu bir şekerle kandıramazsın,

Artık o çocuğu bir buseyle avutamazsın,

Artık o çocuğa bir laf anlatamazsın,

Söyle şimdi ben o çocuğa ne derim...

İZZETTİN AKYAPI