Nü Natürmort

Beliydi ki ismini annesinin koymadığı yetimden bir zaman

Hani bazan kalabalık şehre

Esmer şarkılarını çalarken rüzgar

Alnına açık bir cam penceresinden ıssızlıklar çarpa çarpa

Henüz ıslığı duyularak giden vapurlardan

Belliydi ki pek çok sessizliklere gömerek çığlığını

Aynı yolun yolcusu trenler

Vardım aldım o yalnızlıklarda nöbet bekleyen kendimi

Vardım baktım..

Sımsıcak bir ikindinin usul usul eteklerini toplayan güneşine

Günlerden beridir bulutlara kılıç oynatıp

Sağnak sicimlere ferman okuyan tepelerin zirvesindeyim

Hani nasıl denir..?

Hani böyle...

Gökyüzüne eğilsen

Öpülüp koklanacak gibi ıtır

Sarılsan hani

Tıpkı gökkuşağında ki

Cana yakınca sevgili

Gördüm ki dört biryan

Kiraz ve çilek gönüllü Haziran

Nasıl denir hani böyle

Bir yol ağzındaymışım..

Yaza sürüklenmiş aşklarıyla çalı kuşlarının

Ötüşen yuvalarında her bir ses yavrunun yavrusu

Nasıl desem hani tarla toprak ekin kokusu ve çiçek..

Sonra omuzlarım iki yol arasına düşen meçhul

Yokuş yanımda ihtiyar bir adam tökeziyen bir ağacın

Ormandan ayrılan ince yolundan bu tarafa..

Ve dal gibi ince bir kız göğermiş yeşilliklerle

Tepeden tırnağa hızlı adımlararasında pespembe

Ahududuların hizasına üçümüz yanyana geldiğimizde

İyce bir daralınca yol

Bir kez daha sendeledi ihtiyar

Kız..cıbıl cıbıldak örtüsü açılmış bir resmin

Bir dağ ceylanı gibi zıpır zıpkın füüüüü

Vay anasını..

Demeye kalmadan

Nasıl denir hani...?

Galiba bir püflük nefes boyu noktacıktan

Mahsus muhabbete

Geç kaldım

Seyfi Karaca...............Haziran / 10