Nokta(.)

Yıllar önce öğrenmiştik okulda,

Kelimeler devrik de olsa,

Her cümlenin sonuna,

Mutlaka konulurdu nokta.

Düşünüyordum da,

Başka nerelere konulurdu bu nokta?

İnsan, öldüğü zaman da

Nokta koymuyor muydu kendi sonuna.

Ya kıyamet koptuğunda alemde,

Noktalanmayacak mıydı her şey dünyada.

Kerem ile Aslı’nın...

Leyla ile Mecnun’un...

Aşklarının sonuna da,

Konulmamış mıydı sanki

Kocaman bir nokta (.)

Şimdi, herhangi bir kitabın

Herhangi bir sayfasındaki

Herhangi bir nokta bana,

Yaşanan gizemli aşkları,

Yaralı yürekleri,

Ve bir türlü kavuşamayan,

Sevenleri hatırlatır.

Bir de,

Gözlerden dökülen...

Nokta misali gözyaşlarını.

Vecdi Murat SOYDAN

01/05/2004-Beylikova