Niçe Ecelden Kaçuban ‘işret Kurasen Dün Ü Gün (gazel)

Niçe ecelden kaçuban ‘işret kurasen dün ü gün

Uş itleler çeke çeke innâ ileyhi râci’ûn

Niçe kapular urasen niçe tuzaklar kurasen

Ger aslan olub durasen ecel kıla sini zebûn

Ecel alıcak boğazun ayda sana kim aç gözün

Ne hâldesen göz kendüzün iy çâbük ü zûfünûn

Oğurlayın bakar idün hûblara göz kakar idün

Şimdi gözün toprak tolub ne hoş yatursen ser-nigûn

Kanı elündeki kadeh başındağı altun külâh

Bilündeki gümüş kuşak egnündeki altunlu ton

Kanı sinün bûstânlarun ol bâğ u gülistânlarun

Gör yine götürdi sini ol hâlık-ı reybe’l-menûn

Kanı sinün bâğun balun rızk u tavar ile mâlun

Lâf ura göğsün gerdiğin gel emdi nen vardur bugün

Aydur idün Süleymân’am hem taht issî ol sultânam

Emdi getür nen var bugün sinnün ho bir sayan yüz on

Ol köy binüm bu şar binüm bu bahça vü gülzâr binüm

Şimdi sini yire koyar ol kâdir-i kün feyekün

Kimseyi beğenmez idün dünyâda benem dir idün

Ol dahı hoş durur sana çünki Hak’â dutmadı yön

‘Âleme varmışken çavun sınlaya mı geldün bugün

Dünyâda azgunluk idüb çaldırır idün argunun

Şeyyâd Hazma uş gider cürm ü günâhun fikri der

Çün Hakk yolına girmedi kanda varursa tün bütün

Açıklama: vezni: müstef’ilün müstef’ilün müstef’ilün müstef’iün