Nice Canlar Yıkıldı

Kör kuyularda kalan

Dünya’ya

Şafaklar çok uzak,

Gecelerin koynunda kalan

Mehtaplar derin uykuda…

Yıldızlar

Börtü-böceklere gülümsemiyorlar artık.

Gökyüzü mü yaralı,

Yeryüzü mü?

Beli değil,

Kan kokusu yayıldı

Dört bir yana,

Namlular susmuyor!

Nice bedenler

Nice canlar yıkıldı,

Kapanarak toprağa;

Cizre’de, Beytüşşebap’ta,

Muş’ta, Siirt’te,

Beterden de beter

Ölümler düştü dağlara,

Ağıtlar yükseldi tüm yürekler isyanda,

Gözlerden yaşlar dinmiyor, yine anneler matemde.

Gece karanlığında,

Dört bir koldan

Saldırdı düşmanlar,

Can mı dayanır onca kurşunlara?

Kızıla çalan yaralarda

Geceyi yırtan çığlıklarda bir sancı bir acı var,

Yarpuz otlarına

Boylu boyunca uzanan

Efsanevi bir yiğitten artan kalan,

Kanayan bir yürek birde açık kalan bir çift bakış kaldı

Geceleri kan revan, geceleri mahşer olan Şırnak’ta,

Bir tabudur sürüyor

Engerekler,

Çıyanlar,

Çakallar…

Körpecik canlara kıydılar!

Egemenler, sömürenler durmadan kan döküyorlar,

Halklara ezginliği, ölümü bahşeden Mezopotamya’da.

Mehmet Çobanoğlu

23.01.2015

İstanbul