Nerdesin

Yatak biraz da ölüme yaklaşmaktır

ölümü biraz daha-

ne bileyim,

kadınca tatmaktır,

uyuma öyleyse yaratmak varken,

diyeceksin toprak en güzel yatak

uyanmak istemiyorsan

yani zorla değil

yapayalnız...

Nerdesin sen,

nerdesin?

Hangi çalının dibinde mor menekşe

hangi bulutun altında gece sefası,

ey kanımın delice yeli

bir kuru yatakla dolar mı yürek

mutlulukla

nerdesin!

Ankara'da yürekler büyüktür hep

devlerin zamanıydı üstelik

mutlu da olurdun...

Ama bak ne oldu,

bir şöför sabahı yakalayacaktı

motor stop etti Döndü Bayırında,

nerdesin!

Şöyle bir dünyadasın

karanlık

korkunç değildir unutuluştan

dereye bir duman çullanmış gibi,

nerdesin!

Bir gün İstanbul'dayım

çok hoşlandım

her şey oluyor

herkes sarhoş

atlı karınca

delice bir hızla

bir karanlık bir ışık

bir karanlık bir ışık

çok hoşlandım

her şey oluyor

bin mumluk değil tek mumluk bir ışık

ama kalıcı olsun!

Yaşarsan bir anlam taşır

bir beyazda bütün renkler

bir sevgide bütün insanlar

bir kentte bütün insanlarla evren

nerdesin

nerdesin sen!