Ne O Dağlar Eskidi Ne de O Eşkıyalar

söz kalleşe dönüşmeyince büyür

göz yaşı da gamze de bunun farkındadır –

Gözleri ıslak ve yabani

Saçları dağınık ve kirli sakallıydılar

Rüzgar biriktiren bir çift kıvılcımla kanatlandılar

Aşkın yalnızlığı hangi gökyüzüne sığar

Hangi uçurum ağırlar özleme çıkan yolcunun konukluğunu

Yüreği dalgalanan dağların gözleri durulur mu

Yangına ad koymuş göğsünde taşıyorsun ey yar

Bundandır işte

Ne o dağlar eskidi ne de o eşkiyalar