Şiir • Bilinmiyor

Nazım Kazım Süreya Derken

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Eli cömertce yaşam sürgünü cepheleşmelere

Makineli tetikçilik eden

Yüreğinin yok canından hergün yongalar koparıp

Kendini kul yurduna kuklaşanların kostaklı keyfine

Edebince hoş tutmanın an be an azgın artırımlarıyla

Aynı hizaya raflanmış üstünde kamçısı eksik olmayan

Kürek mahkumluğu gibi kan ter koşumlara yılkılık

Bütün sanat ve icraatını

Tutmayın beni ölürüm de ölürüm tedavülünde fitfesat

Sebep şudur ki

Dününü hakkınca yaşayamamış ölüşmelerinden

Nasıl sağılıp da sapasağlam olacaktı bugün

Bu iş ilime aykırı,

Sanatına dangalaklıktır aşk denen kimyanın

Zıkkım suyunu içmiş ve kıtlık kıranla ekmekleşmişlerle

Biradım bile olsa öte gidemeyeceğine

Dününden tez yarın

Yüzü gülesince yaşamlara eli ve yüreği yetmeyince

Örenlerinde harabını devraldıklarının çıfıt yükünü

En birincil bayanadamı olmanın seçimsiz kubaran

Yahut

Tek seçenekliliğiyle buruşkun kırışkın

Öfke köpürmesi, cinayet nöbeti,

Lanet ihanet sanığıyla kendini kapıştıırıp

Öne sürenin parlayan aleviyle

Elini, ayağını, kafa ...göz..öd...

Herbir uzvunu kontrolden çıkararak ve bir daha

Bedeninde insan diye taşıdığının asla

Yerli yerincesini bilip bulamayarak

Bırak şimdi sen ...

Tarifesi çok kullanılmış arifi

Maarifi ermişi dervişi necibi nazımı süreyayı

Hülyayı hayali geç...

Onları söylemsiz yarınlara kendilerini

Hit eserlediklerinden

Mezar taşlığı etmeli başka ne kaldı sen ona bak..!

Dili masum lakırdılı ağzı çöplüp

Elinin altında kumbaralanmış peşin ödentili asık yüzlü

Her boy , beden ve yaşa uygun sancısı

Oynak kaypak tükenmez kaynaklı

Gözünü kırpmadan gözaltına alınmış hapisliği

Müebbeten bela muhabbet

Tam gün mesaisiyle korku nöbetlerinde radar radar

Birbirini tarayıp

Kendine kurtulmaya çalışanın kökünü kazıyarak

Bir de platonik ironik

Kendi aralarında yapmacık rol kesimleriyle

Kafa yapıp avunmak maksatlı uyuşumun

Çekişen.. didişen..

kıraçların kurağı ve yatak odası dağınık

Kent mahsulü hayal ürünleşmesinden

Eli ayağına kir bulaşığı süslüler serisiyle

Bulduğu yoksulluğu kimselere kaptırmayan

İnsan yaratmaya çalışan jinekolik süngü vaziyet

Usturan kalemlerle...tapındığı mezar taşlarından

Mirasen.. buyrukları okuya dokuya

Sen ona bak ..!

Bırak nazımı necibi süreyyayı

Züleyhayı bırak...cinnet amortili mimozanı da

Seviyorum

...kalalım ve ölelim bu şekildesi çipçirkin

Sazı sözü ve şiiri suçortaklığı yok mu bir de...

Ne günlere kaldı şu sahibi çok renkli kefen kılıflı

Poz kesen cinnet amorti

..bırak nazımı kazımı süreyayı

...Şu küllük vaziyette ocak aşşıs

Yaşam denen meslek işsiz

Yok ve yoksulluk karın tokluğuna,

birbirini kıran kıranda

Onların elartıklarından ...ne kaldı bugüne

Daha orda...!

Uzun uzadıya içinden çıkılmasız hayat

İnsanıyla hemceset ve yatalak

Aha kurtuluşu dünden peşin müjdelenen yarın

Var git bak...! Sessiz bir ülke gibi

Başı kalabalık ve ıssız

Künyesi insandan mahrum yorgun harabi daha ...

Niye doğduğunun

Adı sanı belirsiz

Seyfi Karaca..............Kasım / 10

"Eli cömertce yaşam sürgünü cepheleşmelere"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...