Nâzım Hikmet

hüzün ki en çok yakışandır bize

belki de en çok anladığımız

biz ki sessiz ve yağız

bir yazın yumağını çözerek

ve ölümü bir kepenek gibi örtüp üstümüze

ovayı köpürte köpürte akan küheylan

ve günleri hoyrat bir mahmuz

ya da atlastan bir çarkıfelek

gibi döndüre döndüre

bir mapustan bir mapusa yollandığımız

biz, ey sürgünlerin nâzım'ı derken

tutkulu, sevecen ve yalnız

gerek acının teleğinden ve gerek

lâcivert gergefinde gecelerin

şiiri bir kuş gibi örerek

halkımız, gülün sesini savurup

bir türkünün kekiğinden tüterken

der ki, böyle yazılır sevdamız

hüzün ki en çok yakışandır bize

belki de en çok anladığımız