Navruzdivane

Bir yol tutturmuş sonsuzu gidecek olurken hayalden hayale aşk

Hayatı güzellere doğurup doyurmalara hazırdı toprak, gizemlerin gebesi

Kovanlara bal yükleyen dağlar,

Kelebeğin kanatlarına sığınmış mülteci, ki bahar

Giden zamanlardan kalma izleri sürükleyen gölgelerin peşisırasıyla

Dünden kalma arılıklardaki yarına

Aralıkta bir yerde gezinip duruyordu sam yelleri sahipsiz çöller gibi

Kum saatleri devriyesinden buruk fasılllar geçende adı belirsiz bir çalgıyla dilleşip

Sözleşmiş vakitler ıssızlığın uğrundan önünden sızlayıp söylenerek zor meşkin

Eriyen karlardaki son cemreleri neşrediyorlardı

Kensdine ilk kez rastlayan makamda

Kardelende çiğdemden

Kopan yellerin üşüyen yanlarını nazlı goncalarıyla örtünüp cahil

Sonra su uyandı yağmur oluklarından derdine düşmüş cümbüşlülüğe

Sonra kibriti harlandı sevda saklının ateşte

Sanki hiç çalınmadık kapıları vardı ki dağların

Akıp durdu dereler başıbozuğa yukarı

Aldı başını gitti zaman zamandan yukarı

Sanki ağırlanması zor bir misafirlikti oralarda öksüzünü dolaşan benimkisi

Sonra süsenler kuzuladı güldü birden yüzü rengarenge ışığın

Kendi kendisiyle söylenen bir ince sazdı

Yürektellisinde

Esrik eşiklerde

Suskun çardakta

Demlicene.....

Sanki ezelden terkolmuş bir meskenlikti kendi koynunda gezinip duran göçebe

Bazı dalda kuş adlı serçe,

Bazı yolda mavişenden menekşe,

Bazı tozan pembe toprakta dalda

Hemi de ki, elde sürgitler küheylanlısı bir dizgin

Hemi de ki, yare has

Hemi de ki, yaraya özgü

Çözüldükçe bağlanırmış belalısı püsküllü hemi de

Dağlar bağından, bozkırlar çağından

Navruz

Navruz

Navruz...

Navruzdivane...

Seyfi Karaca..........Mart / 12