Münteha Gecelerde

Sonbaharda

hayat ağacının dallarında kalan

son bir yaprak gibiyim.

Dokunsan dalımdan kopup

binlerce gazel arasında

yok olup gideceğim andır ki

sus!

Duymak istemiyorum sözlerini

dilin lâl olsun,

ben yeni sevdalara mürteci iken,

istemiyorum senin

arkadaşlığında mültecin olmayı.

Ey sevgili!

Yitik kelimelerin özneleri arasında

seni ararken gözlerim

önümde yer sofrası

üstünde ard arda devirdiğim

kadehlerime meze yaptığım

peynir kırıntıları arasında

bitik aşkımız var.

Dudaklarımda

''''bırakma beni insanlar kötü''''

şarkısını heceledikçe

yanaklarımdan süzülen gözyaşlarım

kadehteki sek rakıma

dem verirken

sen!

Münteha gecelerde

üstüne ayın şavkı düşmüş,

kısrak edasıyla

yelende ayrılık rüzgarı

Tanrı''nın gazabı gibi

üzerime çöküyorsun.

Çürüyor bedenim daha toprak

altına girmeden tel tel olmuş

dökülüyor

dudaklarından dökülen her

kelimenin ardından ruhum

ruhum azap çekiyor,ben

seni unutmak istedikçe kalbim

beynime kazıyor ismini.

Susma!

Konuş şimdi daha ben

adını silemezken seninle

nasıl ARKADAŞ kalabilirim.

24.07.2011

Mustafa ATA

Münteha : bitmiş,sona ermiş

''''Kuşa ''uçma'', balığa ''yüzme'' demek gibidir. Seni çok seviyorum diyene, Arkadaş kalalım demek..,,

[P. Auster]