Muhaciren Karanfil

Eskice gramafon sesini susup kalmış sankisi

Çok şaraptan

Sarhoş gezen rüzgar esmeleri şu soğuk

Ah bir dili olaydı da diyeydi niye benzi sarardığına böyle

Bahtı karalarda seyyahiden dolunay

Nasıl kar kekliklisi ürkek çarpan yüreğiyle

En belakeş haramiliklerde tepeden tırnağa giyinerek hayatı

Yaşama sevdası ne demekmiş asvalta düşmeden evvel dün

Simsiyah bir kedi gibi duymayan gönüllerin lanetlisine uğrayan

Hele de şu buzkesenlikte sanki bugünkü dün

Çırılçıplaklıkta ayan açıkta

Ağzı var dili yok gibi topraksız bir bahçenin

Muhaciren karanfil

De bak o zaman neler söyler sorsan..

Şöylece ıtırlığından bir beste makamı şarkı dokunsan

Açar kalbini geçmiş baharlardan iklim

Şimdi faslı çalan güzlerden turnalar uçar göklere

Issız goncalar açıp dökmeye sanat icra ede ede de bak..

De bak o zaman kördüğümler söker birbiriyle ne küs ne de dargın

Zamanda sevmek

Sevmekte insan durdukca sözünde

Seyfi Karaca.........Şubat / 11