Mona Lisa Gülüşlü Kokular

çiçeklerden tül kelepçedir yürekte sevda!...

işte aşk...işte sevgi

ya dilediğince avuçla

ya da...

tokuştur derdini derdimle

çile patikaları uzanır alnımda

her aşk...volkanik bir histir! ...

-taze somun buğusu misali-

bitirildiyse eğer...sessizce savrulmalı külleri

tohumun çatlamak

gülün açmaktır biricik derdi

...

ne ayrık otlarını sevindirmeli

ne de gökleri

bak!...

nasıl da ıslak...denizin kirpikleri

tek yıldızdan oluşmaz yaşam! ...

ya ağaçları yeşile boyamalı...göğü maviye

ya da...kapı gıcırtılarını resmetmeli

kumsala serilmiş yakamoz bakışlı gölgeye

hayatın gözleri parıldasın diye

...

oysa...

hiçbir hayat ödünç değildir! ...

yine de

mona lisa gülüşlü kokulara...nice hayatlar verilir

en mutlu deli benim şu anda

bilsem de gün gelir

bütün düşler iğdiş edilir

söyle rüzgâra!...saçlarımı yolmasın!...

göğü kaşıma!...

gülüşlerim yalınayak kalmasın

mutluluk ol!...

zindanıma vuran ilk ışık ol!...biraz yağ bana!...

ama...potinlerim ıslanmasın

beni en çok...içli bir ağlayış ıslatır

rüzgârlı bir gülüş...eflâtun bir duruş

hüzünlü bir şarkı...şakağımdan vurmuş

...

ya renkleri yitik bir gök kuşağı

ya bir bebek...parmağı ateşe dokunmuş

ya da...yavru bir kuş...kanatlarını yuvada unutmuş

sımsıcak yürek taşıyan her mektup...ulaşamazsa adresine...

ölür kahrından

okyanusa döner tek bir damla acı

bitmez tükenmez...durur zaman

...

ve her nefeste...bir yudum daha eskir insan! ...

paspasın altına süpürüldüğünü sanan duygular...

nasıl da mutsuz olur

bilmez ki!...

mutluluk...bazen bir ömür

bazen

sadece...ama sadece bir an

....

oysa...

-ölümün gündüzü yoktur-

güneşin serçe parmağına tutunabilmektir...önemli olan-

....

...

..

.

/herkesin mutlaka mona lisa gülüşlü bir kokusu vardır/

meselâ:

(-anam, babam, kızım ve karım;

benim mona lisa gülüşlü kokularım-ya sizin?)

1998

tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım&baskı yay,ank,2006