Mey Nüş

Sarhoş olanda gezer; aşkı ilan

Ne gezer değil mi? aşk ayığın yüreğinde.

Sen kendinden geç! ye iç aman,

Hem bu alemde sevda ile geçinilmez.

Ama sakın! sû-i zan'a kapılmayasın!

Kim delidir, kim velîdir bilinmez.

Şarabın tadına varmaya bakasın;

Bu dünyada akıl başta gidilmez.

Ama yeter artık'' zâhire aldanma gâfil!

Bakan her göz; aynısını görmez.

Kimi bilir sapık, kimi görür sefil!

Hayyam gibilerle; bu yol seçilmez.

Nûş-a nûş gidersin kendi kendine,

Sanki Havz-ı kevser gibi yutup genzine.

Aklı meze etme; dünya derdine,

Sâkinin elinde bu ömür biçilmez...

Şu akılla bilmem! kaç sırra uzandın?

Sarhoş ol dedim, sende inandın!

Nûş-i hayatla bilmem ne kazandın?

Hem, varlık ile bu dünyadan gidilmez..

Zâhire bakıp bu mal bitmez sanıp,

Alayişe aldanıp, orda burda sızıp

Her yüze güleni dostum sanıp,

Ya rab'la gönül köprüsü kesilmez...

Şarapla Sırat köprüsü geçilmez...

Fatih EFE

02.03.08

Nüş; İçmek (Nüş-a Nüş = İçe içe)

Sü-i zan; Biri hakkında kötü düşünmek.

Havz-ı Kevser; Kıyamet gününde peygamberlere ihsan edilecek havuzlar bulunacaktır. Müminler bunların tatlı ve berrak suyundan içerek susuzluklarını gidereceklerdir. Kur'an'daki "Kuşkusuz biz sana kevseri verdik" (el-Kevser 108/1) ayetinde geçen kevser, genellikle havuz olarak anlaşılmıştır. Bu sebeple Hz. Peygamber'in kıyametteki havuzu için "havz-ı kevser" denilmiştir.

Zahir; Görünen, varlığından şüphe olmayan, aşikar

Gafil; Dikkatsiz, iyi düşünmeyen, uyanık olmayan. Haberi olmayan, ihtiyatsız, başına geleceği önceden düşünmeyen. Allah'ı unutan. Kendi gayr-ı meşru zevkine dalan. (Günde bir taşı binâ-yı ömrümün düştü yere,Can yatar gafil, binası oldu viran bîhaber. (Niyazi-i Mısrî)

Alayiş; Gösteriş, Çalım, Fiyaka , Sosyete