Mevlût

I.

Bir yenik gecemden sesleniyorum sana

Saçlarımda ıslaklığı nisan yağmurlarının

Umutsuzlar Parkı'nda yitirdim gözlerimi

Bırak şimdi mutlu yaşantıları

Van Gogh'un buğday tarlasını unut,

Tut elimden

düşeceğim

Mevlût!

II.

O günah akşamının serüvenini düşün

Delidolu hulo hoop'çu kızları…

Hani bir bel kıvırmaları vardı çılgın ezgileri arasında gecenin

Bir çember çevirmeleri vardı…

Dönüp duruyorlardı ıslak ağızlarına karşı esriklerin,

Dudaklarında pembe günahlar,

Ellerinde hula hoop çemberleri.

-Ve sonunda kalçaların konuştuğu bir saat-

Geçirdi boynumuza halkaları

Delidolu hula hoop'çu kızları

Esrik gecelerin özgürlüğüne inat.

III.

Şimdi bir park köşesinde yapayalnızım

Hep Âdem'in yasak yemişine uzanır böylesi gecelerde eller

Bütün kapılar günah akşamlarına açılır

İnsan böyle gecelerde cinayet işler.

Korkuyorum, bu yalnızlık öldürecek beni,

Yüreciğim bölük pörçük bugece…

Gelmek istiyorum, gelemiyorum

Bak, bu yenik geceden sesleniyorum:

Tut elimden

düşeceğim

tuuut,

Garibistan'lı Mevlût!

(1959)