Mevlâ'm Çün Yarattı Ahmed'i Nurdan

Mevlâ'm çün yarattı Ahmed'i nurdan

İnsan olan gelir nura çevrilir

Böyle kurulmuştur bu çarh-ı devran

Mansur olan gelir dâra çevrilir

Yeğin sular dâim engine akar

Pervaneler özün odlara yakar

Serçe kanda olsa aslına çeker

Bülbül olan gelir güle çevrilir

Gümanlı gönülde nur mu eğlenir

Cennet haricinde hür mu eğlenir

Arısız kovanda bal mı eğlenir

Arı olan gelir bala çevrilir

Bir sürçmekle at ayağı kesilmez

Bir suç ile âdemoğlu aşılmaz

Bu yolu erenler kurdu basılmaz

Yol ehli kandaysa yola çevrilir

Pîr Sultan Abdal'ım yatır hastadır

Elinde gülleri deste destedir

Âdemoğlu bir acayip nesnedir

Muhabbetle tatlı dile çevrilir.

Pir Sultan Abdal

(PİR SULTAN ABDAL, haz. Memet Fuat, 1977)