Metris’te Özgürlüğün Kanatları Siyah

I.

ne güzel şey göndere asılmamış güneşi görmek

-umut…:gökkuşağımsı bir özlem,

kelebek kanatlarında benek-

kafesinde bir kuş çırpınıyor

oysa herkesin bir kapısı var…ister girer ister çıkar

O ise cehennem çukurunda

saçlarında tel örgüler…avuçlarında demir parmaklıklar

penceresinde ay tutulmuş…göğünde hep kara bulutlar

en çok da aşılması yasak duvar

.

Ey can!

..

buram buram

koku vererek

bir gül

so-

lu-

yor.

II.

ne güzel şey yağmurda ıslanmak

-ki yağmur…bulutların düşürdüğü umut kırıntılarıdır-

gonca vermeyen damlaların okuması yazması yok

oysa herkesin bir umudu var…tazelenir her bahar

O'nun tüm serveti ise

kan emici soğuk ranzalar…

bileklerinde kelepçe, ayaklarında pas tutmuş prangalar

izmarit gibi sararmış bet-beniz…firari düşler

en çok da mahkum küfürleriyle sıvanmış küf kokulu dört duvar

.

Can!

..

külümden yeşeririm diyerek

bir orman

ya-

nı-

yor.

III.

ne güzel şey kuş cıvıltılarını dinlemek

şah damarında çırılçıplak çığlıklar dolaşırken…

duyulmamak nasıl bir yara kör çığlık

oysa herkesin bir sesi var…ağlayınca duyar analar

O’nun ise nefesi bile yok

yazım hatalarıyla dolu bir kader

eşgalsiz kara bir delik adresi…ne geleni, ne gideni var

sanki zindan değil diri diri gömülmüş mezar

en çok da isyan yumruklarıyla işlemeli sağır ve dilsiz taş duvar

.

Can!

..

cam kırıklarına basarak

bir yürek

ka-

nı-

yor.

IV.

ne güzel şey mavinin kıyısında turlamak

lavını içine akıtan volkan gibidir yürüdükçe hep aynı yerde durmak

oysa herkesin bir adımı var…ya dağlara ya kırlara çıkar

O’nun tüm sortileri ise hücresine…

adımlar yorgun, takvimler yılgın

sabır taşları çatlamış Çin Seddi örecek kadar

ne iskeleye ne de kayalıklara vurur dalgalar,

hep kendine voltalar

en çok da avlu avlu, duvar duvar

.

Can!

*

**

patlamak için susmak

büyüdükçe

bü-

yü-

yor.

*

gözleri mavi bir adam…;

-bir kadın ağlar içinde…gözlerinden içine akmış-

güvercin eylemiş yüreğini…beyaz kanatlar takmış

.

hürriyetini

a-

rı-

yor.

*

hayalinde salkım salkım kiraz dalları

nasıl da özlemiş…

yarinin gözleri diye baktığı yıldızları

.

örste demir değil

sabır

dö-

vü-

yor.

***

**

*

/...

“CAN KIRIKLARI”

tadı kaçık zindanlarda

aheste aheste

ö-

lü-

yor…/

1989

*tahsin özmen, bez bebekler de üşür, çatım&baskı yay, ank, 2006