Şiir • Bilinmiyor

Melulk"aren

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Unutulmuş asansör kapılarında, kim kime yitikliğin yoklar katlarında

Bozulmuş babil bağları gibi güz

İçilmiş meşrubatlar namıyla herşeyden daha geçici mayhoş..

Tadı azaba çalgın meyvelerin acısındandı kimi yokluk sancısı bulaş

Ama bizimkisi başka bir şeydi sevgili annem

Yalçın yaz yamaçlarının bağlı başında sazımızın püskülleri

Başka çiçeklerin rengiydi

Anahtarsız açılan gönül evlerimizin kalem katipsiz notalarından

Mühürsüz bir zarf idi herşeye sinen sesimiz

Dağlara,

Taşlara,

Halden hallere

Türkü dediğimiz bizimkisi nice gün sefalı seyyare...

Toz ile topraktan yer tutan

Yavan ile yaşıktan yarenlik...

Heğlere salkımlar kestiğin asmalar yükünden ay gecesi kervan

Kaysı çağlası, erik çiçeği...

Bizimkisi kendi dağının maralı ceylan mı ceylan..

Gündüzateşi eksiksiz ocak ve bulutların saç bağı beliti

Sicim sicime yağmur ...sen benden daha iyi bilirsin ya...

Cıngılları parıldarken al yazmalarında ne bitmez düğündü

Sonsuzluğun oralarda bir yer

Zaman yokuşundan yorulmak bilmeyen atlarla

Esen yeller bahtından yolumuz..eyvanımız...

Geç kaldıysam benim kusurumdur gözleyişlerine bir tanem

Eğer ıssızlara bakıp duran gözlerinde

Geç kalmışsam benimdir ziyan

Senden eksik kalan yanımla kimbilir ne kadar azalır ömrüm

Ki hani ne söylesem söyleyim

Hepsi hükümsüz yok sebebe

Seyfi Karaca..........Mart / 11

"Unutulmuş asansör kapılarında, kim kime yitikliğin yoklar katlarında"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...