Mektubun…

Koskocaman bir ömrü derleyip topladın da

Nasıl sığdırdın bilmem tek bir sayfa kâğıda

Hüküm mü verdi kalbin, ümit yok mu yarına

İmzanı gözyaşıyla en altına atmışsın…

Ömürler kâğıt gibi ortadan katlanır mı?

Bu gönül acılara daha çok katlanır mı?

Kalp çizdiğin kâğıda, kalemler saplanır mı?

Bırak çıkartma kalsın, derinden kanatmışsın…

Eline aldığın zarf, bana hücre olacak

Bundan sonra kimbilir, kim açıp okuyacak

Ellerinde her zaman, başka zarf mı olacak

Adresini doğru yaz, postacı aramasın…

Ağzını yapıştır da, düşmeyeyim yerlere

Düşünce mazi düşer, gezmeyelim dillerde

O da senden pul olsun, öpücük kondur tene

O kadar içten öpme dudak izi kalmasın…

Postacılar arar da belki bulur birini

Mezarlığa mı verdin değişmez adresimi?

Bir Fatiha okursun gördükçe eserini

Anladım ki sevgimin mezarını kazmışsın…

31.05.2007

Necati ŞİMŞEK

Ankara