Mehmet Akif Ersoy

Mehmet Akif Ersoy

Hikmet idrâk ferman kudsi safahat,

Kürsüler ızdırap gazelhan gibi.

Bedrin aslanları suçlanır hey hat!

İrfan tepeleri kör vicdan gibi…

“Şu Boğaz Harbi” hür kılavuzum,

“Çanakkale”, “Dua”, “Hasbıhâl” lazım,

Öteye göz kırpan istikbâl bizim,

Âkif hem bir destan bir vatan gibi…

Edirnekapı’da melekler gezer,

Cezbeler uçuşur fatiha yazar,

Bir veli yatıyor ey şanlı mezar,

Heybetli bir timsâl o bürhan gibi.

Fatih Kürsüsü ah! Âkif’i görsem,

Diz çöküp derdine derdimi sersem,

Sokaklar başıboş ben ise sersem,

Süvari bekleyen küheylan gibi.

Nesiller horlanır! Asım hislenir,

İffet kazanında yosma beslenir,

Frenkçe laklaklar lisan pislenir,

Sevda aşk gayesiz, söz tufan gibi...

Ruhum avaz avaz zevktir işimiz,

Kime anlatsam ki şuh gidişimiz,

İklim izan fikir aşk kargışımız

Kökünden efkârsız, perişan gibi…

Ak geçmişe inad erkek ve dişi,

Sıyrıldı kökünden kadın er kişi,

Çökerttik aileyi kırdık kirişi,

İzzetin bağrında hezeyan gibi…

Ve güneş doğudan doğdu doğacak

Gözyaşı rahmeti yağdı yağacak

Bu şiir vadisi beni boğacak

Deryanda şairlik bir divan gibi…

Kime anlatsam ki kime sorayım,

Haşyetten esiyor gönül sarayım,

O’nun müjdesiyle O’na varayım

İmanla gürleyen bir umman gibi...

Âkif aşk ızdırap, Âkif çileli,

Peygamber aşığı bildim bileli,

Onu dertli eden namahrem eli,

Âkif vâdedilen heyecan gibi...

Âkif zor günlerin istikbâlidir

Âkif bayrağımın renk renk âlıdır

Âkif aşk vuslatın gerçek hâlidir.

Cânân’a sığınmış fâtihân gibi...

Şu renksiz yüreğim hep onu arar,

Âkif’te mâzimin ana rengi var,

Davası büyülü ,mavi yeşil mor,

Kuşatır ruhumu taze kan gibi..

04.12.2005 Bursa

Ömer Ekinci Micingirt