Masmavi Olmak İstedim Hep

Ne zaman toprağı çatlamış bir ağaç görsem

Göz yaşımla sulamak istedim

Bir gün daha yaşasın

Belki beklediği biri vardır diye

Gözler de koca bir dünyanın bulutlarıdır

Ben de o ağaç gibiyim şimdi

Bir tepe başında ve yalnız

Yalnızlık çöllerde rüya görmenin adı bende

Ne zaman masmavi bir deniz görsem

Maviliğin koştuğunu görürüm kendime

Dalgalanıp dalgalanıp çarpıp kendimi kıyılara

Tertemiz olmak istedim

Vatanım için,bir de senin için yar

Sahip çıkılacak batmayacak bu gemi

Ne zaman köyümü görsem rüyada

Kendimi bir dev sandım

Uyanıp ağladım bir çöl gibiydim

Ölmüş kuşlar için

Solmuş çocuklar için ağladım

Şu dağları tepeleri, şu ovaları

Elim kolum bildim hep

Ne zaman bir pencere görsem güneş görmeyen

Ağladım haline bütün pencerelerin

Ya bir ihtiyar kadının

Ya kuruyan bir derenin haline de

Ve bir de bulutlu havalarda ağladım çaresiz

Bulutlu havalarda güneş arttırırken ızdırabı

Ağaçların kesildiği ormanda

Balta sesleri

Büyüyen fidanları kesmekte sanki

Lanetlerim balta sesini

Kutlarım toprağın efesini

Bir çocuk ağlasa ben de ağladım

Ya yırtıktır ayakkabısı

Ya yırtıktır yürüyeceği yol diye

Dağlar ile taşlar ile bütün kuşlar

Göz yaşlarımı alkışlıyorlardı

Ve "bu zamanda bu yağmur" diyecek kadar şaşırdıkça onlar

Dinmesin benim ağlamalarım

Toprakta bir tohum

Heyecana gelir de

Oturmak ister

Kutsal sofrasına göz yağmurlarımın

İlk sırayadır koşusu

Koca bir deniz yüreğine sığdıramaz

Bu göz yaşlarımı

İşaret eder gökleri

Şehir sessizdir dünya sessizdir,zaman uykudadır

Konuşsun gözlerim hepsinin yerine şimdi

Gök gürültüsü ile

Sicim gibi bir yağmurun ışıklı kelimeleri ile