Masadaki Boş Sandalye

Masa kurulmuş,

Yedi sandalye.

Altısı dolu,

Biri boş.

Boş sandalye,

Dümdüz.

Kimse oturmamış,

Ya da oturulacak.

Mumlar yanıyor,

Sayısı belli.

Bir mum eksik,

Yoksa fazla mı?

Biri söyledi mutlu yıllar.

Beşi tekrar etti.

Boş sandalye sustu.

Sandalyeler konuşmaz zaten.

Pastadan bir dilim alındı.

Tabaklar doluyor,

Bir tabak boş.

Boş tabak bekliyor,

Kime?

Bir çocuk sordu:

O sandalye kimin?

Kimse cevap vermedi.

Sonra biri dedi:

Gelecek olanın.

Ama o gelmedi.

Sandalye boş kaldı.

Pasta bitti,

Tabaklar kalktı.

Boş sandalye hâlâ orada.

Dümdüz.