Marş Söylerken

İlkokul bahçesinde

Yüz çocuk, tek bir ses;

"Korkma!" derken o marş,

Korkuyu unutur koca bir millet.

Sözleri bir şairin, yüreği

Bir destanın ortasından;

On kıta boyunca direniş

Ezberimizde, kanımızda.

Söylerken gözler dolar,

Sessizce süzülür bir damla;

Çünkü o marş, bu toprağın

En zor gününe yazılmış vasiyet.

Bittiğinde bir sessizlik —

Sonra alkış, sonra bayram;

Çocuklar koşar teneffüze,

Marş ceplerinde, göğüslerinde.