Şiir • Bilinmiyor

Mandalda Münasebetsiz Kabül

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Rüzgarin esip gittigini yalniz zannederse insan

Ne yitik seydir günün günese gülün budaga dikenin dalarina sevip oksadigini

Ne yitik seydir yalnizca yüksek katlar cikan dörtdolanimli daireleri gögün tavanina

Deriiiiin direklerarasindan merdivenlenen insan kendini dünyayi ören mühendisi sayan

Ne yitik seydir kiyamet ölcekli köprüleri suyun altinda bogarak

Ne yitik seydir vardigi koskocaman ve tiklim tikis agziberaber gürültüleri esaslica yerlesen

Ne yitik seydir yalnizbasina ve cok

Ayrigayri ayrintilar cözeltisi kaplanmis oyaliboyaliga bakarak

Ne yitik seydir kendini asilsiz agiraksak tartilara dengesini bozan

Kusun vakti gelen bahar cagrisina dikenli calilar kucagina yuvalandigini hice sayarak insan

Hic kimseler olmasa bile daglara

Hickimseler olmasa bile ekinlere

Hickimseler olmasa bile üstünde insan izi bulasmis kalmis tozlu yollara

Hickimse olmasa bile alin yalnizligina, gülün nazligina, leylaklarin kokusuna

….katmeracanlar zerafetine karanfilin

Hem akran, hem seyran, hem erbababim diye sana sokulup koynuna kucagina askin

Ne yitik seydir dünya dolusuyla sevip saklayan ustadan hallini bulamayan ziyan

Yaptigi zindanda ehil sanarak

Insan kabulsüzünde kendini cahil

Seyfi Karaca………….Mart / 13

"Rüzgarin esip gittigini yalniz zannederse insan"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...