Manastır Kuşçusu

zor bir nakış gibi işliyorum

liseyi ve aşkı

hüzünden bir kanaviçeye

Üveyikler ibibikler arıyorum

kandillerle gece çullukları

bana bir salgını çağrıştıran bıldırcınlar

lise öğretmenlerinin dolduğu odalardan

sarı asmalar ürküyor koştuğumda

kim bilir kuşların öldüğünü

rüzgar geçerken selviler arasından

sepetime diken gülleri toplayıp

annemin güzelliğine üzgün

kuşlar vurduğumu benim

çağlalar çaldığımı

kim bilir hala nasıl süslüyor beni

o yusufçuk sesleri

şimdi kumruların angutların kaçıştığı

çocukların mavi serçeler topladığı

aile albümünden bir yüreği

hızla soyunuyorum

hızla soyunuyorum karanlık koynumdan

liseli kitaplarımı