Mahşer Mızraklı Gündoğumu Çocukları

Aşk içinde doğduyduk şenolası..

Şenlikler çalınası güzel ve gülen gözleriyle ne sevgilice çağrılmış

Sevinç çığlıkları içinde aşk..

Kapıda koskoca kucak dolusu kalbi çıprpınarak bekleyen hayatın

Bütün karanlıkları yapayalnız geçerek yeryüzüne doğan gün gibi

Hiç ara vermeden zamana adımbaşı gelen her gelen yolcusuna

Hiç görülmedik heyecanlar içinde

Aşk içinde doğduyduk kuştüyü pamuk yumuşaklığı

Her dokunuşunda en sızlayan yerleri yeniden sağıltan elleriyle anneliğin

Ne kadar sevse öpse her defası ilk

Dudağın eğdirdiği yerde bütün dünyanın bahçeleri gülaçan anneliğin

Aşk içinde doğduyduk...

....ölümsüz canımsınların gerdan künyesinde aşk içinde

Her bir alacası güle değen tomurcuk olsun diye o deli çağ

Herrenk kaneviçisinden iplik saranda makara

Eyy...yıkık örenler içinde ölüsüyle dilleşen öksüz savaş çocukları

Gelin görün nasıl parçalı buluttur size yüreğim...

Gelin görün açmadan solduğunuz kuruyan dallarınızdaki hozana

Kıyametler ortasında telörgülendiğiniz gülsüz dikene

Gelin görün doğmadan öldüğünüz çocukçacık gence yaşlara...

O kan sofrasından hayatınızı dilimlendiğiniz

Ve salgıladığı öldürücü insan tiplemelerine özenle şekil verenlerin

Kontrol dışı sokaklarında çırılçıplağa dünyasız...

Gelin görün şu kış günü buzaltında ölen orman kuşları gibi sanışım

Sürülerle yıllar yılı deşet içinde doğup..

Günyüzü görmeden dünyayı ondan ibaret mapuslanarak

Ve öyle terkettiğiniz vahşet içinde..

Boğazımda kilitli sancılı lokmalarda gönlümde sizli buruk..

Gözlerim muson sağnakları dinmeyen yaş ve size yağmur

Baktıkca boş bir çerçeveden

Sizi yok sayan insansız bir resim içinde

Yaralı yanınızdır herhal taaa oralardan esip..

Sesiniz kalbime vura vura yeri göğü inleten

Aşk içinde olasınız diye hemen birgün yasınız

Doğduğunuz yaşa eresiniz diye aşk içinde hemen birgün

Derdiniz derdime

İnsanlık ne kadarsa o kadar ortağım

Seyfi Karaca......Aralık / 10