Madem...

Vurulmuş gönlüme,

Mahpus ayrılığın, ilmek ilmek

Bir kalemde silinmez ya,

Silinmedi, silinmeyecek

Unutma sakın, unutursan

Çıkar meydana vefasızlığın

Yok olmaya yüz tutmuş,

Madem, manzum hatıraların

Bırak, bir adı da yalan olsun, bu sevdanın

Gülüşünün, pembe hayaliydi

Buğulu camlara yansıyan

İlkbaharın, ılık esen rüzgarıydı

Tel tel saçlarını okşayan

Ve ayrılığının, bir matem gibi

Buz tutmuş sanrıları, içimi acıtan

Bir zamanlar sendin o, gönlüme

Bu pırıltılı sevdayı dolduran

Şimdi, hasret girdaplarına savuran

Madem, bir hayal kadar artık uzaksın

Bırak, bir adı da yalan olsun, bu sevdanın...