Lokman-ı Fermandan

Gecenin koynuna girip

Gül bağlayıp habersizken yarin düşlererine

Bağ-bahçeler semtindeyim taaa ki, ay iklimli gezgin olan sarhoşa

Bir düğümlü ilmektir gayem

Neyse bilebilsem perdedeki karanfil kanamalı müşkül

Öpmelere kıyamayıp zeytin karası gözlerde gardiyan nöbette kirpiğin

Saplanmış keskin bıçaklar elindeyim, halim seyri siyah ve sırlı

Gökkuşağı ipeklisinden yumuşacık rengirevan, halım bazan sarı zakkum

Bazan gidesi belirsiz zemberekteki dönmez evre,

Bazan durası muamma mahsun sokak ve şehr-i meçhul çiğ

Bir bilebilsem halım nicelerde hangi dağda neyise...

Aşkına düştüğümmüş çözülmüş düğümde gördüm ki...

Kendi kaynağından pınarını bulmuş su damlası

İzi üstündeymişim gördüm ki daldığım ummanın

Uyansın dermiş sevdalı gönlüm,

Arzedermiş halini halime sevdalı gönlümün aksi aynası...

Gördüm ki derdimi dermanıma kendi yazıp lokman-ı ferman,

Gördüm ki yufkacıktan yüreğimmiş yazdığını gene

Yana yana benden evvel kendi okuyan

Seyfi Karaca.........Temmuz / 2002