Livan Livana

Meskeninde ben ile eylenen

Turna tellisine kanatlananmış aşkın dağları furuze

Zambak kızılı maviliğine yakışan dalyan denizde el yapımı hasretlik

Artık unut unutabilirsen yorulacağın yolları kime kimbilir

Dur atrtık tutunabilirsen,

Seni akıp gideceğim nehirde yahut suya aşağı çalkanan köprüde

Kollarımda dalgakıran kürekler,

Yağmuru göğünden silkeleyen sandallara binmişim, ki böyle

Dile dökülmeleri çırpınıp kalbe işleyen yarada faslı bahar gayrı ne diyim..?

Selam söyler söze saza, ya da yerden uzak duran göklere

Dertleştiğim bütün dağbaşı pınarları dudak değirir,

Bağrıyanıklılılığına aşkı aşkın sürgün seyrin gayrı ne diyim..!

L"aleden lehçelere çiçekler gelir konar susuşlarını figan eden feryade

Sır sahibine yakışır gibi gizli gülüşlerini ışığa çıkarır gün güneş

Esen güleyliden sızlanıp gelen rüzgar yanlı cerrahi

Çevrelendiği cam fanuslarda kırılıp parçalanan tuz bağlısı sancılanan yarayla

Sıralı sırasız dağlar gerilir kolkanat gezip yürüyen dertli devrana

İller göçer seyyahımdan, çavıp çelinen yürekten

Benim gönül bağlarımı düğün eder sözü sevdaya saklı bir çalgı

Tazelenir tertemize çıkan

Karanlıkta gizli ay-fener

Sevmek sokulur salkımların tanelerine

Bir deli düşü uyurken sarhoşluğkta seyran

Azgın ırmaklar çağlar halimi

Dalında budağında bağ kurup dilleştiğim iklim cemrelerinden

Oturup değirmenden harmana,

Bir ayna kendine bakar bende beni, zamanı geçkin divane

Sever sevinirim benim göçmenliğimde süren savrulan hoşbeşin

Bana varan

Aşka değen...

Koynuma gizlenen

Ömrümün harcı, sevgilimi....

Seyfi Karaca..........Mart / 12