Şiir

Leyline...hayaline...kandile

Döner dönmez gün buraya

İnsan olarak

Severek

Beni kendinden bilerek güneşle birlikte sürüklenen herşey

Zühre , zümrüt, med ve cezir büsbütün

Doğar doğmaz ışığa uyanmak

Kendini susamış suya, dalından düşene çillenen toprağa, Leykline..Hayaline..Kandile..

Omzunda yüküyle gezen aşka

Bunlar benim boynuma dünden borcumdur

Hasretimse

Ölümsüzlüğüm

Seyfi Karaca

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı