Leyli Cevahirin

Yaban yellerin serdiği minderlerde mesken kuran

Önü alınmaz birbir hasretlerdir

Çeker alır yurtsuzdan yurtsuza götürür insanı

Yükünü netsin incidenmiş

Yahut mercandanmış cevahir sensizse nicetsin

Yavan azatlığın ana diliyle aşk adlısına arsız

Uçup gittiyse gönül kuşum senden yanası azada...

Sana varır bu sonsuzluk ve sende biter bu müjde

Kör bir gecenin dolunaylara kamaşması gibi çıralarca yanıp

Tüten hasretinle cevher senin cevherin

Kandil diye deli gönlümdeki sen leyli..sen...!

Divanendeysem sende biter bu mecnunluk

Yapıldak yayan

Bıkmadan ve usanmadan

Seyfi Karaca...........Haziran / 11