Leylak Kokulum

Esmerim, zeytin gözlüm

Karanlığı uzaklara döktüm

Kolundan tutum

Güneşi getirdim

Yusufçuklara

Böceklere

Çiçeklere

Defne, ardıç, çam kokan dağlarda

Dudaklarından baharı öptüğüm gün

Hep seni düşündüm, seni anımsadım güzelim

Canım

Kanım

Gözümün nuru

Gecemin sabahı

Çınarlı yaylalarda

Topraklarda teni kokan

Zümrüt yeşili çimenlere

Ellerimle senin ismini yazdım

Her dokunduğum gülü, çiçeği, kelebeği sen sandım

Leylak kokulum

Mavi sümbülüm

Eğer seni bana sorarlarsa

Hiç durmam

Hep seni anlatırım

“Elleri kınalı

Bakışları hoş

Yanağı gül

Dili bal

Dudakları kiraz

Boyu ince uzun dal gibi

Hem çok nazlı hem de güzel

Sanki Karsın veya Muşun çil kekliği gibi ” derim

Kırma beni kırma

Ne olur

Düşlerimin yıldızı

Son bir kez daha

Tut şu ellerimi

Gökyüzüne tırmanayım

Erguvani dudaklarından sıcak bir buse alayım

Kaşları karam

Etme, eyleme

Verme beni verme

Ellere, sellere yellere

Öldürme beni öldürme, insaf eyle koyma beni yerlere

Mehmet Çobanoğlu

04.01.2013

İstanbul