Lavinia İçin Sonnet

sana da yas yaraştığı söylenir, öyle değil!...

birden bir dal kırılır, hani düşer ya suya,

sen o akarsusun...akma!...kendine eğil,

orda gördüğün dalı, ey solgun lavinia,

sanki tanır gibisin...belki eski yerinden

göçmüş bir yaz sözünde unutulan zakkumu

usulca büyüttündü, akarak ta derinden;

anımsa, öpüşlerdeki taşı, çakılı, kumu...

nerde bir yaz olduysa o dalı taşır şimdi;

ah! al götür, al götür...bırakma bir kuytuda;

sen onu bıraktıkça ona yaraşırım şimdi

yas...ansızın köpüklerle sevişen bir duyguda...

kırık...o yaz aynalarda durulsun diye güyâ

sana yas değil elbet, yaz yaraşır lavinia...