Kürdistan Çocuğuyum

Gün oldu

İliklerime kadar

İşleyen ayazı

Zemheri’de

Çarıklarımı ite kaptırdığım

Günleri gördüm

Yaz ortasında güneşe

Karşı

Ağzımda yılanbaşı

Ezerek

Kanını emdiğim günleri yaşadım

Çünkü ben tutsak Kürdistan çocuğuyum

Gözyaşları dinmeyen

Her dem dudaklarından

Acı dolu ezgiler

Ninniler dökülen

Annemin ellerinde

Elek görmemiş

Höllükte büyüdüm

Rengârenk beşik nedir

Bilmem

Kahır dolu günlerden başka

Çünkü ben tutsak Kürdistan çocuğuyum

Ben kivi, muz nedir bilmem

Işkın, çiriş, yemlik

Isırgandan başka

Fırını tandır

Yakacağı tezek

Ekmeği arpadan olan

Bir köyden doğdum

İt, kurt, çakal sürüsü

Jandarmalardan başka

Bir şey tanımam

Çünkü ben tutsak Kürdistan çocuğuyum

Kağızman ilçem

Şaban köyüm

Şimdi dağlarda çınlıyor

Çığlıklar

Geçse de yaşam

Ömrüm

İçimde ki tek cevher isyan

Niteliksiz egemenlerden

Yılandan çıyandan eşkıyadan korkmam

Çünkü ben tutsak Kürdistan çocuğuyum

Mehmet Çobanoğlu

02.12.2012

İstanbul