Şiir • Bilinmiyor

Kurak Dönenceler Nazlisi

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Sessiz sözcüklerde simdi suskunlugunu cirpinir

Nazli kuslar vardi orda sari bülbül ve kizil kanaryalara efil efil

Ince erik dallarinin

Napnazik kollarinda yuvalanmis serce kadar yüregiyle

Deli rüzgar tellerine vurgun daglar doruklar vardi orda hasretine simdi ah ceken

Bindigi kizaklardan

Yagdikca kar yüklenen ayaz kültemlerini zemheri bulutlariyla dizgine vuran

Kopmus bir tay haykirisi gibi bozkirlara yangin

Bütün gizemlerini yadirgi yamaclara serpip

dörtbiryana dagitmaya dogmamis cicekler kadar cahil yüreklerde gönüllü

Hircin

Hoyrat

Kibar

Ve hercai…

Kendi bagrini göcmensarayi kilmis düzler dereler vardi orda

Ince kavaklar boyunda

Uzun uzaklar yolunda

Deli divaneler huyusuyunda

Kirpigini taptaze gözkirpislarina kamasmis bayginliklar vardi ardicin duldasinda

Sessizligin uykulandigi düsler vardi orda, gece masalindaki kuyuda

Üryan feryadeler vardi cardakta

Navruz kuzulayan daglarda

Körpeler vardi yavan aziklarin bakir horantasini yanina cagiran akranliktan

Centesinde igde kurusu ve alic

Seyran sübyan kimi serinkanli kimi sicak yüzlü kimi tozatopraga baygin

Gügümleri helkelere catip suya giden pinarlar vardi orda

Geleniler vardi

Tosbagalar vardi

Calilar vardi karamih , kevenler kengerler pircaliklar kuzular ve kuzgunlar

Doludizginlerde hayata kosmayi doymayan atlarin

Sökülmüs küheylanligini nalliyordu Biberhasan

Filik filik baglar yüklüyordu Kirhasan

Örme örüyordu Hemmeli

Süt döküyordu topragina yildiz yagdiran gündogumu perdeler

Sözlü tembihli karli kislar cicekli baharlar hingilim halay harman yazlar güzler

Sahibine mustulanmis müjdeler vardi orda bir yudum yurt

Bir lokma yasamak sofrasindan hersey kendini emanet olan misafirlikle

Yorgun bayir, yaban dere

Firik firez

Simdi yilki yitiklerinde lal tellal

Muhtac hal ve haram hatir

Heybeler dolusu hediyeler vardi orda dün

Bugün pasli bir aynanin yüzünden melamete mohanet olmadan

Güzellik kendini topragina özgü insandan arayip sorardi

Corak yagmurlari selsele zelzeleye verip

Damarlari susuzluktan kurumus topraklara yuvasiz yurtsuz

Insandan beter rehin birakan hüsran…

Seyfi Karaca……………….Mart/ 14

"Sessiz sözcüklerde simdi suskunlugunu cirpinir"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...