Şiir • Bilinmiyor

Kullar Küsecek

Yazar / Şair

Anonim
person

Dağların üstünden, aşsam da geçsem

Uzun ince giden, yollar küsecek

Hiç selâm vermeden, uçsam da geçsem

Yemyeşil ağaçlar, dallar küsecek…

Şartlar ağır olsa da, bizi yeğleyen

Derdin ortak edip, sırrın söyleyen

Darda kaldığında, imdat eyleyen

Bizden medet uman. kullar küsecek…

Başta; bizim için, köz olup yanan

Ateşten kavrulan, sevgili canan

Hasret pınarından, su içip kanan

Bize kucak açan, kollar küsecek…

Aşım bereketli, bitmez ki yesem

Yağmur; şıpır-şıpır, sis; çisem- çisem

Her şeyim güzeldir, tatlıdır desem

Sarı mum petekte, ballar küsecek…

"Dağların üstünden, aşsam da geçsem"

Kale gibi sırtım, dağa yaslasam

Yoksulu giydirsem, acı beslesem

Türlü renk cümbüşüyle, yâri süslesem

Beyaz gelinlikte, allar küsecek…

Mutluluk tacını, giysem başıma

Kudret kalemini, sürsem kaşıma

“Deli- dolu sevdi”, yazsam taşıma

Beni omuzlayan, sallar küsecek…

Necati oynasa, sazını çalsa

Neşeyle evlense, mutluluk dolsa

Otursa yad elde, eğlense kalsa

Bütün cümle alem, eller küsecek…

Bizden medet uman, kullar küsecek…

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...