Küheylani

Insanlik aleminde bir yangin bir veda

Katran kizgin kiyamet herkesin denetiminde herkes birbirine kancasi takili gözetim

Vurup da uyusturulmusun ta kendisi olarak mutasyonunu tamamlamis

Dogal dengesizlikleri yitiren uyusum

Cölde kum saatleri paramparcalaniyor hicbir hükmü yokmus varsayarak oradaki serapta

Soluk alip veren zaman insansiza hayalet

Ve ben durmadan öksüzlügünün basini bekleyen en ayanacik üryan yerinde

Kimsizliklerle haberleyen tozdumanin

Halhatir soran laflar yetistirmeye calisir gibiyim

Ve kolum kanadimda agir yüklü devre gezginile delik desik cirpinan yarenliklerin yarasi

Avucumda gönül kavurgam, dilimde birikili suslardan sazcalan mizrap

Yüregimde bütün yitiklerini saklayan lades

Saklambaclar sokagindan ay vurgunu gecelerce teranemde terennni yar gibi bir lehce

Hayalinde gezip güne günaydin olacak sabahin kuruyan dudaklarina cig degiriyorum

Zamani insana egiriyorum

Nokta virgüller saciyorum paranteszin dusina yahut icine

Gördügüm mü var ki yüklem nerde, nerde firaridir özlemim öznelerim

Ask denen bir nesnede cümlesi yanik yolculuklarda ha yolcu…di yolcu

Sonra birara

Yelden yagmurdan ilden uzaktan dönüp dolstiktan sonraki

Güngünesli firaricesine molada

Torlanip toparlaniyorum cümleme aleme

Kimi aska kimi sevgiliye nameler sunup gönlümde demlendirdigim incelerden

Divanelestikce divanelesiyorum iyce

Gözlerimde tüten hasretle

Seyfi Karaca………….Kasim / 12