Kördüğümlü Yürekler

Ne ben sana vedâ edecegim

Ne sen bitireceksin bu ayrılıgı

Ne ben gelecegim sana

Ne de sen gidebileceksin...

Hiç bitmeyecekti,zaman kavramsızlıgındaki durduraksız bu durum.

Saracaktı dört yanımızı âdeta.

Her yer soguk

her yer kış

mevsimler örttügümüz,

g ö n ü l l e r i m i z d e

donar ellerimiz,heryer kesili buz...

Her taraf yalnızlık

nereye dönsem hasret bogulu,hüzün

mevsimler eritir,huzur bugulu gülüşün.

Durup düşünüyorum

hayâlin sarıyor düşüncelerimi,

dagılıyorum zaman elinde.

aklıma degiyor,degiyor da hüznümü dagıtıyor huzur karası kirpiklerin.

Kan gülleri rengine çalınan saçların, salınıyor yüregimin avlusuna,

her kıvrımı kaybettiriyor bilinmezligimi.

Yol oluyor tel tel,şükre katıyor, göçebe yüklü hislerimi...

Tutup sana getiriyor

getiriyor da,en elzemli ve kıymetliginden sevilmekli,ellerine katıyor ellerimi...

sanki açılıyor gökyüzü, çekip sevince boguyor gibi beni,gizemli...

Düşünce,

kavramını yitirip,

târifsizlige boguluyordu,

sözlerin anlatamamaklı yüzünden düşüp

benzetmeler geceye sıgınıyordu

öyle yorgun ve çâresizlige bürünüp...

B i r t e b e s s ü m ü n d e n

demir alıp,

Devr-i âlem yaptırıyordu,düşüncesi

Bütün nîmetlerden nasiplendirirce,

y ü r e g i m i . . .

Ne ben sana vedâ edecegim

Ne sen bitireceksin bu ayrılıgı

Ne ben gelecegim sana

Ne de sen gidebileceksin...