Kör Kütük ve Dingilsiz

Kim

Her kimse kim

Az yavaş gel,

Az ağırdan al, bu can yakınlığı böylesine kol kulaç olmalar

Fazladır benim ayaz dallarıma sen kısadan kes

Şu müddeti kıt günün k"arını ikramlı kıssadan

Yoksa anlamam ben borç bini aşmadıkça

Boğaz düğümlenmedikce sancıya,

Kapıdan kesilmedikce selam kelam dinlemem ben..!

Dinlemem anlamam ben ahbap nerymiş

Neymiş muhabbet..??

Mecali canından bezmiş kütür kütük

Takozlar koy ki aramıza havamızı bulalım dediyse

Ufku kararmış aydınlıklar arasında kıstırılmış dar geçit

Hozan bağlarından çör çöp ettiği yükünü

Bir uzanıp bir kısalıp

Yaka paça da hır hor

Bezgininden el çeken canıyla yüreği ağzında

Sökük tabanlı çarıklara küskün gezdiren diken çakır

Karşı yol boylarını yamaç yağan firari sağnaklarca

Arkasından yetişilmeyence doludizgin

Kim ..

Her kimse parantezi kapalı sessizliklerin harcından

Kendi yaşam sırrına örülü tuzaklar gibi kurulur

Ve uzak dur benden uzak.. bozma rahatımı ey dilim

Düşüm sakın beni olur olmaza uyandırma sakın

Ey hayalim sürükleme beni kışlara karlara

Bilemedin şafağı attı diye bahara

Gün battı diye beni görme ey gözlerim..!

Dediyse ve bundan bozulduysa birbirine sarılıp sevmelerin

İnsan yürekli düzeni

Belasını yitirdiği yerelere dönüp bakmayıncaya kadar da

Kütük ve kördür

Salgın dalgın hacizliktir de hali dingilsiz dangalağın

Açta

açıkta

Ağım ağım azapta..

Seyfi Karaca............Haziran / 10