Kopmuş Künye, Üzgün İplik

"Dikkkaaaaat..

Başınıza aşk yağar

Kiremit uçar, çatısı çöker

Çığ mığlık düşebilir ! " Yazılı levhalar söken bir kış kentinin

Eğer siz biliyorsanız, diyin bana hangi mahalsizindeyim ben

Uçsuz bucaksız kalabalık bir hasreti gecesini gündüzüne kattığımın ?

Çoğu serçe kuşlarıyla kırıntılardan ıssızlığın ev bark olduğu sokaklarda

Kendi toprağına dar gelen bir yeryüzü

Kıtaları birbirinden ayrışmış okyanusların duvarlarını su bastığınca yağmur

Biliyorsanız siz söyleyin !

Vaklti karanlıklara örtülmekteyken hangi ötelerde kalan

İçtikçe sızı derinleştiren bu sarhoşluğun

Yüreğine yüksek dağların kor yakan karı inmiş kumru kuşcumu

Bana yara saran konuksuz kervanı , küskün çalgıyı

Meskensiz hanı gayrı siz diyin !

Aksinin aksisi, dilimdeki kuytu notaların yanık ıslığını

Ve dahası durgun hüzünlerden akşam sabah gönül ağrılarımda

Pırdönen..

Kopmuş künyeyi

Üzgün ipliği

Seyfi Karaca