Konuğum Ol

Bir akşam konuğum ol

Oturup konusalım biz bize

Anıların çubuğunu yakıp

Uzatalım geceyi biraz.

Geçmişe bir el sallayıp

Yaşanan günleri konusalım

Ve günlerin üstüne çöken

Dumanlı, isli havalardan

Kendimize daha az zaman

Ayırsak da olur geceden

Cünkü boğulabilir insan

Yalnız kendini düsünmekten

Kapağı açılmayan kitaplar

Unutulmuş aşklar gibidir

Kitaplardan söz edelim

Ve onların gizli kalmış

Sessiz tadlarından

Sabaha doğru perdeyi

Aralayıp ufka bakalım

Ve bir çocuk gibi

Hayretle seyredelim

Güneşin kızıllığını

Konuşulmadan kalan

Daha çok şey vardı

Diye düşünerek çıkalım

Güneşle kucaklaşan balkona

Üşütmesin sabah serinliği

Bir bardak demli çay

Burukluğu gibi kalsın

Gecenin ve sabahın tadı

Yaşasın anılarımızda

Konuğum ol, oturup

Konuşalım bir akşam

Ve uzatalım geceyi

Sözün çubuğunu yakarak