Kod Adı: Bahtiyar

Geçiyor önümden, sirenler içinde,

Ah eller üstünde,

Çiçekler içinde.

Tabutunda mor dağların büyüsü,

Dudağında yarım bir sevdanın hüznü;

Aslan gibi göğsü, türküler içinde.

Rastlardım avluda, hep volta atarken,

Cıgara içerken

Yahut coplanırken.

Sırtını duvara verip öyle tünerdi.

Kimseyle konuşmaz, dal gibi titrerdi;

Çocukça sevdiği çiçeğini sularken.

Diyarbakır'lıymış, kod adı: Bahtiyar.

Suçu saz çalmakmış, öğrendiğim kadar.

Beni tez saldılar, o kaldı içerde.

Çok sonra duydum ki

Yozgat'ta sürgünde.

Ne yapsa, ne etse, üstüne gitmişler;

Mavi gökyüzünü ona dar etmişler.

İki dişi de kırıkmış öldüğünde.

Gazetede çıktı, üç satır yazıyla;

Uzamış sakalı,

Ve çatlamış sazıyla.

Birileri ona "ölmedin" diyordu,

Ölüm ilanında kan gülüyordu,

Yüz-yüzeydim, bir devrim enkazıyla.

Geçiyor önümden, gül yüzlü Bahtiyar.

Yaralıyım, yerde kalan sazı kadar.