Koçyiğit’ti ve Hoş Sada

Koçyiğit'ti

Temiz gelip temiz gitti

Polat sesli koç yiğitti

Kan ter akar yüreğimden

Uyan Ömer uyku bitti

Ateş dondu zaman doldu

Bu kez Maraş şehit oldu

Ah u efkan dindi derken

Beyaz atlı yiğit öldü

Göksun dağı duman duman

Buz kesilmiş bir kahraman

Üstüde nur altıda nur

İşte reis işte meydan

Karlar indi birer birer

Meleklerle hep beraber

Sonsuzluğun çehresinde

Binbir müjde binbir haber

'Ab-ı hayat' belki son tur

Bizde acı onda huzur

Arkasında bütün cihan

Ve hoş sada terk-i diyar

27.03.09 Bursa

Ömer Ekinci Micingirt

Mümtaz dava adamı Muhsin YAZICIOĞLU'nu rahmetle anıyoruz

--------------------------------------------------------------------------------

Bu şiirin hikayesi:

Ah can kardeşim!

Onun için `Hiç yanlış yapmadı` diye yazmıştım.

Evet, hiç yanlış yapmadı.

Temiz geldi, temiz yaşadı.

Temiz bir siyasetçi, hayır siyasetçiden öte, temiz bir dava adamı oldu.

Yürekliydi.

Hep dik durdu.

Hep kendini aşan işler yaptı.

Hep fedakardı.

Hep davasını öne aldı.

Hep dost canlısıydı.

Hep samimi idi.

Hep bizdendi.

Hep bizim gibiydi.

Hep Anadolu kaldı.

Hep delikanlı kaldı.

Hep can dostu kaldı.

Kimse onda yamukluk görmedi, ondan yamukluk beklemedi. O dümdüzdü. dosdoğru idi.

Siyasetin hiçbir kiri bulaşmadı üzerine.

En zor zamanlarda, o, en diri sözü söyledi:

`Millete dönen namluya selam durmam! ` dedi.

Muhsin Yazıcıoğlu...

Onun için içimiz yanıyor.

Evde eşim ağlıyor. Çarşamba`yı Perşembe`ye bağlayan gece saat 01.00. Hala Göksun`un dağlarından, karların, sislerin arasından bir haber bekliyoruz.

Dua ediyoruz.

Bir iyi haber, ah bir iyi haber.

Acaba gece boyu, Türkiye`de kaç milyon yürekten benzeri `ah`lar ve `dua`lar yükselmiştir.

Kaç milyon insanın, annenin, bacının, kardeşin yüreği acımıştır, Muhsin Bey`in annesi, bacıları, eşi ve çocukları gibi...

Ben böyle zamanlarda Cahit Sıtkı`nın mısralarını hatırlarım:

`Gitti gelmez bahar yeli... Şarkılar yarıda kaldı.`

Kardeşim Mahmut, ilk tayin yerine giderken Van`ın Gevaş ilçesinde dağda donarak can verdiğinde...

Bacanağım Osman, baldızım Gülcihan ve yeğenlerimiz Ahmet Furkan, Zeyneb ve Tarık, Bolu yolundaki kazada hep birden can verdiklerinde... Dilimden,

Gitti gelmez bahar yeli, şarkılar yarıda kaldı... sözleri dökülmüştü.

Bolu kazasında, hatırlıyorum, Muhsin Bey hem kendisi seferber olmuştu, hem Bolu Emniyet müdürünü seferber etmişti gecenin bir saatinde, cenazelerimizi İstanbul`a götürebilmemiz için...

Muhsin Bey dağlara düştü, dağlarda can pazarı.

İçimde derin bir sızı var.

Bir şey kopuyor yüreğimden.

Canımın bir parçası sanki sönüyor.

Yetimi akranlık duygusu gelip oturuyor yüreğime...

Bir ay kadar önce, onun isteği üzerine, İstanbul`da bir kahvaltıda buluşmuştuk. seçimleri, Ergenekon`u vs`yi konuşmuştuk. Kucaklaşıp ayrılmıştık. O buluşmamızda Sivas`ta, Maraş`ın Çağlayancerit ilçesinde, Yozgat`ın Yerköy ilçesinde seçimi alabileceklerini söylemişti. Üç beş arkadaşın katkısı ile kiralanan helikopterle Çağlayancerit`ten Yerköy`e uçarken dağlara düşmek... Kimin aklına gelir?

Ama hayat bu...

Büyük Birlikliler, kaza haberi duyulduktan sonraki her açıklamalarında `Kader`e sığındılar. İyi yaptılar. Ölüm virajlarını döne döne gelen bir liderin arkadaşları, ancak `Kader`e sığınarak yaşar ve her acıyı, ancak kadere sığınarak hazmederler. Teselli kaderdedir.

Böyle zamanlarda kalbi sekinet için tek sığınak `Emir Allahın` teslimiyetidir.

Anne yanar, bacı yanar, eş yanar, evlat yanar.

Arkadaş yanar.

Ama sabrı cemil en güzelidir.

Muhsin Bey ve yanında bulunanlar için dua, dua, dua...

Ahmet TAŞGETİREN - BUGÜN

Öyle Özlüyorum ki

Acılarım gözümde saklanmışlar kendince,

Sessiz sessiz bekleyip öyle özlüyorum ki.

Gecelerim terk etti gündüzler de gidince,

Zamanı itekleyip öyle özlüyorum ki.

Vuruldum gecelerde, inliyorum kederden

Melalimi sormayın, ümitvarım o yardan,

Hislerim pek karmaşa, belki yazı kaderden,

Sabrımı yedekleyip öyle özlüyorum ki.

Avuçlasam zamanı her dem etsem temaşa,

Yapayalnız gizlice el ele ve baş başa,

Benim olur kâinat yedi kat baştanbaşa,

Takatsiz emekleyip öyle özlüyorum ki.

Rüyalarım rengârenk koşturdum adım adım,

Yara bere her yanım arşa çıktı feryadım,

Belki de son bu gece, Micingirt çok ağladım,

Yaşıma yaş ekleyip öyle özlüyorum ki.

Ömer Ekinci Micingirt